The Breach

Doel van het spel

De eerste speler zijn die erin slaagt de correcte soort informatie op zijn harde schijf op te slaan.

Setup

Eerst wordt de database - of het speelgebied - samengesteld. In functie van het aantal spelers, en volgens het schema dat men vindt in het regelboek, worden de kamertegels op een bepaalde manier geplaatst. Als men met minder dan vier speelt, moeten de twee torentegels en een blanco kamer, alsook de omegategel - die er steeds uit moet - uit de stapel genomen worden. De tegels worden geschud en gedekt geplaatst om het speelgebied te vormen. De informatiefiches worden geplaatst volgens het schema en de poortfiches worden op de overeenkomstige tegels geplaatst, met dezelfde oriëntatie.

Daarna wordt de firewall klaargezet. Dit bord wordt naast het speelgebied geplaatst, zichtbaar voor alle spelers. Het bewakersbord wordt naast de firewall geplaatst, met de A-zijde open. Het spel bevat drie type vijanden: bots, seekers en guardians. In het basisspel vinden we twee soorten bots en seekers. Als eerste spel wordt aanbevolen om gebruik te maken van de Worm als bots en van de Echo als seekers. De overzichtkaarten van de gekozen type vijanden worden op de overeenkomstige velden op de firewall geplaatst.

Kies de activatiekaarten van de vijanden in functie van het aantal spelers. Rechtsboven staat er een veld met zes al dan niet ingevulde stippen. De eerste stip staat voor een solospel, de tweede voor een tweespelerspel enzovoort. Met een bepaalde uitbreiding kan je spelen tot zes spelers, daarom dat er zes stippen staan. Je neemt enkel de kaarten die jouw spelersaantal aanduiden. De andere kaarten gaan terug in de doos. Je stelt het activatiedeck samen met de kaarten van de bots en de seekers - dus niet van de guardian. De kaarten schudt je en leg je naast het speelgebied. De kaarten van de guardian plaats je op de guardian-tegel, die heb je waarschijnlijk later nodig in het spel. De overzichtskaart van de guardian plaats je met de rode zijde open bovenop deze activatiekaarten.

De drie ICE-sporen worden met de A-kant open in de sloten van de firewall geplaatst. Een paarse kubus wordt vooraan deze sporen gelegd - drie in totaal. De firewall-dobbelsteen wordt op waarde '1' geplaatst op het daarvoor bestemde gebied.

De beloningskaarten worden geschud en er worden er vier van open gelegd. De resterende gaan terug in de doos. De research, credit en screen fiches worden naast het speelgebied gelegd. De breachkaarten worden geschud met de twee symbolen naar boven en geplaatst naast het speelgebied. De infectiedobbelsteen wordt naast de database geplaatst.

Een eerste speler wordt gekozen en die krijgt het paswoordfiche. Startende bij die speler en daarna verder in wijzerzin kiest elke speler een avatar, het daarbij horende bord, model, malware kaarten en een malware programma kaart. Startende bij de speler die rechts zit van de startspeler en verder in tegenwijzerzin kiest elke speler een breacher en neemt de daarbij horende kaart, twee malware kaarten en een malware programma kaart.

Beginnende bij de startspeler kiest elke speler een interface - een spelersbord - van een bepaalde kleur. De avatar krijgt dan de base in die gekozen kleur en plaatst die op het reconnection-veld. Elke speler krijgt ook nog negen virusfiches van de gekozen kleur. Elke speler ontvangt ook zes transparante upgradekubusjes die worden geplaatst bovenaan in de sloten van het spelersbord. Elke speler neemt de malware programma kaart van zowel de avatar als de breacher en plaatst die in een sleeve, op zo'n manier dat de rugzijden naar elkaar toe liggen, dus zodat de programma's van beide langs beide zijden te zien zijn. Deze gesleevde kaarten worden dan in het slot geschoven rechtsonder het spelersbord.

De avatar en breacher malware kaarten worden samen geschud en vormen een trekstapel. Elke speler ontvangt de startkubussen die afgebeeld staan op de achterzijde van het avatarbord. Een zwarte kubus is er eentje kiezen naar keuze en je moet ook een malware kaart trekken van de net gevormde trekstapel. Het avatarbord wordt omgedraaid en in het interfacebord geschoven. De kubussen worden geplaatst op de overeenkomstige velden op dit bord. Elke speler plaatst de breacher kaart in het daarvoor bestemde slot.

De doelkaarten worden geschud en elke speler ontvangt er gedekt één, die geheim gehouden wordt voor de andere spelers. Elke speler ontvangt een spelershulp.

Spelverloop

Het spel verloopt in een niet vooropgesteld aantal ronden. In elke ronde komen de spelers eerst aan de beurt, en daarna komt de firewall - of het spel zelf - in actie.

Tijdens zijn beurt moet de actieve speler een aantal fasen doorlopen. Daarna is het aan de volgende speler om zijn beurt uit te voeren. Wanneer elke speler zijn beurt heeft uitgevoerd, activeert de firewall.

De eerste fase die een speler doorloopt is de actiefase. Als een speler niet geconnecteerd is - de avatar staat op het spelersbord - dan moet die eerst op het bord geplaatst worden. Hierin onderscheiden we twee gevallen:

• Tijdens de allereerste activatie wordt de avatar op een tegel geplaatst waar een poortfiche ligt. Als de tegel nog gesloten ligt, wordt die open gelegd. Daarna heeft de speler twee clicks - of acties.
• Wanneer een speler later in het spel gedeconnecteerd raakt, moet die zich eerst verbinden. Daarna mag die speler slechts één actie uitvoeren.

Als een speler geconnecteerd is, dus wanneer de avatar wel in het speelgebied staat, mag de speler een aantal acties uitvoeren. Het aantal beschikbare acties is afhankelijk van het aantal gewonnen informatiefiches. Deze geven op het spelersbord aan hoeveel beschikbare clicks - dus acties - een speler mag uitvoeren. Bij sommige acties moeten de spelers actiekubussen verplaatsen op hun spelersbord. Deze kubussen geven ook de kracht aan van de beschikbare acties. Wanneer de kleur van de kubussen overeenkomt met het actievak, dan staat die kubus voor twee kracht. Als het een andere kleur betreft, dan telt die voor één kracht. In de cache box van het spelersbord heeft geen enkele kubus kracht.

De beschikbare acties zijn:

• Bewegen. Eerst moet je het aantal beweegpunten tellen. Je bekijkt hiervoor het gele vak op je spelersbord. Elke gele kubus telt voor twee kracht, elke andere telt voor één kracht. Nadien verplaats je één gele kubus van het gele vak volgens de pijlen in de aangegeven richting. Heb je geen gele kubus in het gele vak, dan kan je de beweegactie niet uitvoeren. Je mag de beweegpunten op verschillende manieren spenderen.
  • Een gedekte kamertegel open draaien. Je kijkt naar de kamer die er naast ligt, die een zogenaamde link vormt, en je kijkt naar het aantal icoontjes aan de gemeenschappelijke zijde - dus van de zijde waarop de avatar staat, en de zijde van de om te draaien tegel. Je moet een aantal beweegpunten spenderen, gelijk aan het aantal icoontjes van de reeds open liggende tegel. Als er een lege kamer zou omgedraaid zijn, dan moeten daar een aantal onderzoeksfiches geplaatst worden, op het overeenkomstige veld.
  • Je kan uiteraard ook je avatar bewegen met de beweegpunten. Je spendeert dan een aantal beweegpunten, gelijk aan het aantal icoontjes van beide tegels langs de gemeenschappelijke zijde langs waar je van de ene tegel naar de andere gaat. In sommige gevallen kan dit zelfs geen enkele zijn, soms kunnen dat er vier zijn.
  • Met de beweegpunten kan je ook de kameractie uitvoeren. Hierbij volg je de iconografie en voer je de afgebeelde actie uit.
• Je kan een andere speler, of een ICE figuur aanvallen. Hiervoor bereken je de kracht in het rode vak van je spelersbord. Elke rode kubus telt voor twee kracht, elke andere kubus voor één kracht. Om de actie uit te voeren verplaats je één rode kubus uit het rode vak naar een volgend vak, volgens de richting aangegeven door de pijl. Heb je geen rode kubus in het rode vak, dan mag je deze actie niet uitvoeren. Wanneer je avatar een ander model gaat aanvallen, moeten er enkele stappen doorlopen worden.
  • Eerst moet aangegeven worden welk model zal aangevallen worden. Als de afstand '2' is, hoeft deze ook niet in rechte lijn te zijn.
  • De aanvallende speler mag malware kaarten en onderzoeksfiches spelen. De aangevallen speler mag in deze fase ook malware kaarten en onderzoeksfiches spelen. Als dit bots, seekers of een guardian is, speelt die uiteraard geen kaarten. Na het spelen van kaarten of fiches, mogen de spelers steeds kaarten of fiches toevoegen. Wanneer er geen spelelementen meer gespeeld worden, gaan we over naar de volgende stap.
  • De aanvals- en verdedigingskracht wordt berekend. De aanvalskracht wordt berekend volgens het rode vak van de aanvaller. Elke rode kubus telt voor twee kracht en elke andere kubus voor één kracht. De verdediger bepaalt zijn verdediging volgens het blauwe vak. Elke blauwe kubus telt als twee verdediging, elke andere kubus als één.
  • Als de aanvalskracht kleiner is of gelijk aan de verdediging, dan ontvangt het doelwit één virusfiche, die rechts geplaatst wordt, in de kleur van de aanvaller.
    Als de aanvalskracht groter is dan de verdediging, dan ontvangt het doelwit twee fiches.
    Is de aanvalskracht groter of gelijk aan het dubbele van de verdediging, dan ontvangt het doelwit drie fiches - en zal die in veel gevallen moeten uitloggen.
    Als de verdediging '0' is, dan krijgt het doelwit drie virusfiches.
    Als het doelwit een screen heeft, dan wordt er één fiche minder geplaatst.
    Als het doelwit de avatar van een andere speler is, dan mag de elude-actie uitgevoerd worden. Dan verplaatst die één blauwe kubus uit een blauw vak - volgens de richting van de pijl - en mag die één keer de plaatsing van een virus negeren.
  • Als het doelwit een avatar is, en die ontvangt zijn derde virus, dan moet die uitloggen. De miniatuur wordt op het desbetreffende veld op het spelersbord geplaatst. Elke speler die een virus heeft geplaatst bij deze speler krijgt ofwel één credit, ofwel mag die informatie kopiëren. De actiefase van deze speler eindigt en die mag enkel nog de gratis configuratiefase doorlopen. In de volgende beurt moeten zij opnieuw verbinden met de database - en hebben zij nog één actie.
    Als een speler informatie wil kopiëren, dan neemt de speler een partiële informatiefiche van de voorraad, waarvan de speler die uitgelogd heeft al een informatiefiche heeft en plaatst die dan in zijn harde schijf op zijn spelersbord.
  • Als het doelwit een ICE is, dan worden de virusfiches naast de aangevallen miniatuur geplaatst. Na de beurt worden deze virusfiches opnieuw uit het spel genomen, dus het model moet in één beurt vernietigd worden. Wanneer zo'n model een aantal virussen krijgt groter of gelijk aan zijn weerstand, dan gaat dat model uit het spel. De spelers krijgen ook de vermelde beloning die op de informatiekaart staat van dat model. Rechtsboven staat de vermelde weerstand - dat is het aantal virussen waarbij een ICE figuur uit het spel gaat. De verdedigingswaarde van een ICE-figuur wordt weergegeven door de firewall dobbelsteen.
• Een andere actie, waarbij men een blauw blokje uit het blauw vak moet verschuiven, is screen. Je verplaatst dan één kubus van het verdedigingsveld en plaatst dan een screenfiche aan de figuur. Hiermee kan de avatar één virusfiche negeren, het effect van het verhogen van een threat (!) negeren, of alle Traits van een ICE figuur negeren. Deze staan vermeld op de beschrijvingskaart van het model.
  Het screen gaat weg wanneer de avatar een beweegactie, aanval of een shift actie volledig heeft uitgevoerd.
• De speler mag ook de configure actie uitvoeren. Hierbij moet de speler kiezen of hij een malware kaart neemt, of twee keer een push uitvoert. Een push laat een speler toe één kubus op zijn spelersbord te verschuiven in de richting van de pijlen. Het is mogelijk één kubus meerdere malen te verschuiven.
• De infectactie zorgt ervoor dat een speler een virusfiche in zijn kleur mag leggen op de kamertegel waar de avatar staat. Hierbij moet de speler de infectiedobbelsteen gooien en het overeenkomstige effect uitvoeren. Sommige bots, seekers en guardians hebben de anti-virus eigenschap. In deze kamers kunnen geen virusfiches geplaatst worden. Met een screen kan dit effect genegeerd worden.
  Wanneer een speler geen virusfiches in zijn kleur meer heeft, dan mag die een fiche nemen van een locatie van eender welk spelelement.
• Een speler kan ook uitloggen. De avatar wordt dan op het speelbord op de overeenkomstige plaats gelegd. Tijdens de volgende beurt zal de speler opnieuw verbinding moeten maken en heeft die slechts één actie tot zijn beschikking. Spelers die virussen hebben geplaatst op het spelersbord van de speler die uitlogt, mogen ook informatie kopiëren.
• Een speler kan zijn spelersbord upgraden met de upgrade-actie. Hij kiest dan één van de transparante upgradekubussen bovenaan het spelersbord en verplaatst die naar één van de vier velden onderaan het spelersbord. Het effect van de locatie waar de kubus van genomen is wordt uitgevoerd. Op dat ogenblik is de 'cheat' onderaan het bord beschikbaar en dan mag je die uitvoeren in de actiefase, maar die kost geen 'click'. Wanneer je de program cheat gebruikt, rechts onderaan, dan wordt de programmakaart genomen, omgedraaid en terug in het slot gestopt, zodat er nu een nieuwe cheat beschikbaar kan komen. De upgradekubus die gebruikt is, gaat uit het spel.
• Wanneer een avatar offline is, moet die opnieuw geactiveerd worden. Alle virusfiches gaan van het spelersbord, en de threat wordt gereset. De avatar wordt op een tegel geplaatst waar een poortfiche ligt, of een virusfiche van die speler. De speler heeft dan nog één actie - click - die mag uitgevoerd worden. De herconnectie is een operation en geen eigenlijke actie.

Na de actiefase is het de configuratiefase. De spelers mogen dan gratis een configuratie-actie uitvoeren.

Daarna is het de trackingfase. Dan wordt er gekeken naar de virusfiches van de desbetreffende speler. Als die een informatiefiche volledig omringen - twee langs de kant van het spelbord, vier als de fiche in het speelgebied zelf zit - wordt die informatiefiche genomen en in het meest linkse vrije gebied van de harde schijf van de speler op het spelersbord geplaatst. De virusfiches worden van de tegels genomen en er wordt één virusfiche geplaatst in de node waar de informatiefiche lag.

Nadat alle spelers hun beurt hebben uitgevoerd, gaan we over naar de beurt van de firewall, waarbij de gemeenschappelijke vijanden geactiveerd kunnen worden.

Eerst en vooral is er de paswoordfase. De paswoordfiche schuift door naar de volgende speler in tegenwijzerzin. Dit wordt dan de eerste speler die start met de activatiefase.

Elke speler die geconnecteerd is, dus een avatar in de database - het speelgebied - heeft, trekt een kaart van de activatiestapel en voert de vermelde subroutines - of acties - uit. Op het einde kunnen de paarse blokjes op het firewallbord bewegen naar rechts. Als dat het geval is, wordt gecontroleerd of er nu een icoontje onder het paarse blokje op het spoor staat. De overeenkomstige actie wordt uitgevoerd, als dat het geval zou zijn. Wanneer er geen modellen meer zouden zijn, terwijl er eentje zou moeten opkomen, dan wordt de Quick Subroutine uitgevoerd, die op de beschrijvingskaart staat.
Soms moet men de firewalldobbelsteen verhogen van waarde. Deze dobbelsteen wordt vergeleken met de twee numerieke waarden op de beschrijvingskaart. De hogere waarde is de actieve waarde. Hierdoor worden vijanden ook sterker doorheen het spel. De rechtse rode waarde wordt gebruikt voor de aanvalskracht, de linkse waarde staat voor het nodige aantal virussen om dit type vijand te verslaan, de waarde van de dobbelsteen geeft de verdedigingswaarde weer.

Na het uitvoeren van de firewall is het opnieuw aan de spelers.

Het spel eindigt wanneer een speler in staat is om de nodige informatie te verzamelen op zijn harde schijf. Die speler is dan de winnaar van het spel.
Het spel eindigt ook wanneer de guardian alle poortfiches uit het spel verwijdert, dan verliezen de spelers.

Materialen

The Breach heeft bijzonder mooie en thematische materialen. De tegels, die de database voorstellen, zijn gemaakt van stevig karton en fraai geïllustreerd. Ook de vele tokens zijn van degelijk karton en duidelijk herkenbaar in hun functie. Zo stelt het eerste spelerstoken bijvoorbeeld een passwordtoken voor.

De spelersborden zijn dubbellaags en voorzien van inkepingen voor de verschillende plastic kubusjes. Elk spelersbord heeft bovendien een eigen stijl en kleur. Ook de firewall is dubbellaags uitgevoerd en biedt plaats aan de vijanden en hun kubussen.

De kaarten zijn beschikbaar in verschillende formaten: zowel standaardformaat als, voor het merendeel, mini-formaat. Alle kaarten bevatten zeer thematische illustraties en zijn daarnaast duidelijk qua iconografie.

De miniaturen zijn echt next level. De toevoeging van transparante gekleurde onderdelen is bijzonder geslaagd en draagt sterk bij aan de sfeer van het spel. Bovendien zijn de miniaturen mooi afgewerkt en van uitstekende kwaliteit. Het spel bevat ook custom dobbelstenen, vervaardigd uit plastic.

Een bijzondere vermelding verdient het feit dat alle componenten, zowel qua uitstraling als naamgeving, volledig aansluiten bij het computerwereld-thema. Hierdoor wordt de immersie naar een nog hoger niveau getild.

Conclusie / Onze Mening

The Breach is zonder twijfel een van de meest thematische spellen die wij de laatste tijd gespeeld hebben. Vanaf het moment dat het spel op tafel komt, word je volledig meegezogen in een stijlvolle cyberpunkwereld vol hacks, virussen, firewalls en digitale gevaren. Die sfeer zit niet alleen in de prachtige miniaturen en het sterke artwork, maar blijft ook gedurende het volledige spel aanwezig. De vibe van The Breach is echt ontzettend tof en spreekt ons enorm aan.

Wat ons vooral positief verraste, is hoe vlot het spel eigenlijk speelt eens je de regels onder de knie hebt. Er zijn veel mogelijkheden en keuzes, maar de flow blijft aangenaam. Elke speler werkt naar een eigen geheim objectief toe. Je zal elkaar vaak kruisen in de database, elkaar dwarsbomen, aanvallen en proberen voordeel te halen uit het werk van anderen door bijvoorbeeld informatie te kopiëren. 

Daarnaast biedt The Breach heel wat herspeelbaarheid. Door de verschillende avatars, breachers, malwarekaarten, vijanden en objectieven voelt geen enkel spel hetzelfde aan. Je zal telkens je strategie moeten aanpassen.

Er zijn wel enkele kleine kanttekeningen. Zo ben je deels afhankelijk van het objectief dat je trekt: sommige doelen lijken net iets meer haalbaar dan andere. Ook de vijanden die verschijnen kunnen de ene speler harder treffen dan de andere, waardoor een portie geluk zeker meespeelt. Wanneer de eindbaas op het bord verschijnt, stijgt de druk bovendien enorm en wordt winnen plots een pak uitdagender.

Toch doet dat weinig af aan de totaalervaring. The Breach is een pittig spel dat planning, tactiek en een beetje geluk combineert. Het vraagt inzet, maar beloont je met een meeslepende ervaring. Bovendien blijft de speelduur heel netjes binnen de perken.

Wij zijn alvast grote fan van The Breach. Het is een spel dat veel op tafel mag komen en dat ons telkens opnieuw meeneemt naar zijn unieke cyberpunkwereld. Een absolute aanrader voor spelers die houden van thematische, interactieve en uitdagende spellen.

Overzicht

Wij danken Ludus Magnus Studio voor het ontvangen van een reviewexemplaar.
Onze mening is subjectief en op geen enkele wijze beïnvloed.