Dice and Dies Prototype

Doel van het spel

De gekozen tegenstander(s) verslaan, of het scenario winnen - als je de campagne speelt.

Setup

Men kiest een moeilijkheidsgraad door één van de kaarten te kiezen, en een overeenkomstige zijde. Vanaf Hard moet men ook nog gebruik maken van een extra deck kaarten: Calamity Cars.

De speler(s) kiezen de held(en) waarmee ze gaan spelen: de Hierophants. In het algemeen moet men het spel zo balanceren dat er drie Hierophants meedoen. Daarna moeten de spelers een stapel kaarten samenstellen. Als je met één held speelt, dan mag je vaardigheden van een andere er tussen stoppen, zolang je er dan evenveel instopt van de gekozen held. Als je met twee of meer helden speelt, mogen er enkel overeenkomstige vaardigheden in de stapel zitten, met de gekozen held - als men het heeft over personagespecifieke vaardigheden.

De tegenstanders worden gekozen en de speler(s) mogen zelf beslissen tegen hoeveel en welke tegenstanders ze vechten. In de campagne wordt er een random generator gebruikt. Men kan ook vechten tegen één van de bazen. Voor een gebalanceerde strijd neem je het op tegen drie entiteiten.

Als je een Calamity deck moet samenstellen mag je dit doen met welke en zoveel kaarten als je zelf wil. Je kan ook de zeer moeilijke Apocalyps kaarten in de stapel stoppen.

Spelverloop

De beurten in dit spel verlopen afwisselend. Eerst is het aan de speler(s), dan de tegenstanders, dan weer aan de spelers enzovoort, tot wanneer het spel gewonnen of verloren wordt.

Elke beurt is onderverdeeld in verschillende fasen.

In het begin worden geactiveerde kaarten weer op actief gezet, zodat ze beschikbaar worden. Daarna ontvangt de speler een aantal spirit, gelijk aan de huidige ronde. Deze spirit is de valuta van het spel. De actieve speler trekt van drie kaarten van zijn trekstapel.

De speler mag dan een kaart uit zijn hand spelen, vaardigheden activeren en aanvallen met hun Imajins. Dit zijn een soort summons/familiars die vreemde wezens zijn, maar aan de zijde van de spelers staan. Voor het spelen van een kaart, moet ook de kost in spirit betaald worden.

Bij het activeren van een kaart kan het zijn dat je een willekeurig doelwit moet aanvallen. Dit is niet willekeurig in de zin van 'men kiest zelf'. Men zal bepaalde waarden aan de verschillende doelwitten koppelen, waarna men rolt met een D20. Het doelwit gekoppeld aan deze waarde zal aangevallen worden.

Men kan een kaart ook offeren. Door dit te doen kan men bepaalde waarden op een andere kaart te beïnvloeden, en eventuele kosten kan verlagen.

Als men een kaart offert, of een kaart van het type 'soul' speelt, gaat die naar het kerkhof van de speler - die niet gelijk is aan de aflegstapel.

Op de kaarten staan verschillende iconografieën die men best eerst eens doorneemt. Men kan bijvoorbeeld een Imajin op het strijdveld plaatsen, en als men dan later die gebruikt om aan te vallen, of te verdedigen, moet men deze 90° draaien. In het begin van de volgende beurt van de speler wordt deze weer normaal gedraaid.

Na het spelen van kaarten en activeren van vaardigheden is het beurt aan de tegenstander. Diens beurt verloopt ook in verschillende fasen. Als men in de moeilijkere modus speelt, komen daar zelfs in het begin nog enkele fasen bij.

In het algemeen wordt er voor de tegenstanders - de entiteiten - gerold om hun acties te bepalen. Deze worden geactiveerd in stijgende volgorde van hun nummer - wat onderaan de kaart staat. We draaien de vijand eerst 90°, en daarna rollen we met de D20. De gerolde waarden staan bovenaan de tabel op de kaart, links in de tabel staan de ronden (even ronden, gezien de vijanden dan geactiveerd worden). Op deze manier kunnen de vijanden schildfiches krijgen, die ze dan gebruiken als ze schade krijgen, of kunnen ze ook aanvallen. Eerst worden de Imajins aangevallen, maar als die er niet zijn, worden de helden rechtstreeks aangevallen.

Na de beurt van de tegenstanders is het opnieuw de beurt aan de speler(s). Dit gaat afwisselend door tot wanneer alle tegenstanders zijn verslagen, of tot wanneer de helden het loodje leggen.

Er is ook een campagnemodus beschikbaar. Dan volgen we de gebeurtenissen van het bijgeleverde boek en moeten we ganzenbordgewijs onze doorgang vinden tot het einde van de level - of kerker als je het zo wil noemen. Hier zijn er random gebeurtenissen, maar ook gescrypte, zodat bepaalde elementen toch gebeuren, die verhaalgewijs moeten gebeuren. Op sommige locaties komen specifieke vijanden, of krijg je specifieke beloningen. Het doel is dan om de campagne scenario per scenario tot een goed einde te brengen.

Materialen

De besproken materialen zijn afkomstig van een prototype, waardoor zowel de componenten als de artwork nog kunnen wijzigen. Er is dus nog ruimte voor verbeteringen richting de uiteindelijke versie.

Het eerste wat opvalt bij Dice and Dies is het opvallende kleurenpalet. De doos, speelmat, kaarten en acrylic standees maken allemaal gebruik van een combinatie van zwart, wit en fel rood. Deze stijl geeft het spel een zeer uitgesproken en intense uitstraling. Helaas gaat die artistieke keuze soms ten koste van de leesbaarheid. Rood en zwart vloeien op bepaalde kaarten wat in elkaar over, waardoor iconografie en tekst minder duidelijk zijn. Bovendien is het lettertype op sommige kaarten aan de kleine kant. Aangezien het hier om een prototype gaat, zijn dit punten die tijdens en na de Kickstartercampagne nog kunnen worden bijgestuurd.

De vormgeving van de entiteiten, helden, bazen en kerkers straalt karakter uit en ademt een duidelijke sfeer. Fans van de Persona-games zullen ongetwijfeld overeenkomsten herkennen in de stijl en presentatie.

Conclusie / Onze Mening

Dice and Dies is een combinatie van dobbelstenen en tactische gevechten. De hoeveelheid helden, vaardigheden, vijanden en moeilijkheidsgraden zorgt voor een bijna eindeloze herspeelbaarheid. Door te experimenteren met verschillende combinaties van Hierophants, decks en tegenstanders kan je de uitdaging volledig afstemmen op wat je zelf zoekt.

Qua gameplay voelt Dice and Dies voor ons vooral aan als een soort duelspel, vergelijkbaar met een verzamelkaartspel zoals Magic: The Gathering, maar dan als solo-ervaring. In essentie ga je de strijd aan met het spel zelf. Daardoor voelt het basisconcept soms wat doelloos aan: je verslaat vijanden, maar zonder een groter geheel ontbreekt er wat motivatie om verder te spelen. Gelukkig biedt de campagnemodus daar een oplossing voor. Het campagneboek geeft betekenis aan de vele confrontaties, zorgt voor voortgang en maakt dat je meer betrokken raakt bij de wereld en het verhaal.

Hoewel het spel met meerdere spelers kan worden gespeeld, hadden wij vooral het gevoel dat het volledig tot zijn recht komt als solo-ervaring. De focus ligt op het aangaan van uitdagende gevechten en het overwinnen van steeds sterkere tegenstanders.

Dice and Dies zal vooral spelers aanspreken die houden van uitdagende solo-gevechten. De campagnemodus biedt bovendien de nodige context en zorgt ervoor dat de vele confrontaties meer betekenis krijgen.

Overzicht

Wij danken Rija Games voor het ontvangen van een reviewexemplaar.
Onze mening is subjectief en op geen enkele wijze beïnvloed.