Power Vacuum

Doel van het spel

Als eerste een volledig standbeeld maken, wat overeenkomt met het behalen van 40 punten.

Setup

Het controlebord wordt in het midden van de tafel gelegd. Het bord wordt zo geplaatst en gedraaid zodat het gedeelte dat geen apparaat toont naar geen enkele speler gericht is. Elke speler krijgt de apparaatkaart van het apparaat dat het dichtst bij hem ligt, volgens het controlebord. Kaarten die niet gebruikt worden, gaan terug in de doos. Elke speler krijgt een agendamarkeerder en deze wordt geplaatst op het 14/0 veld. Ongebruikte markeerders gaan terug in de doos.

Twee energietokens worden geplaatst naast alle vijf apparaten, naast het controlebord. Ook apparaten die niet gekoppeld zijn aan spelers ontvangen twee van deze tokens. De overige - of een deel - van deze tokens worden in het midden van het controlebord geplaatst, als energievoorziening.

De regimekaarten - of speelkaarten - worden geschud en elke speler ontvangt er acht. De resterende worden voor deze ronde opzij gelegd. De agendakaarten worden geschud en elke speler ontvangt er één. Daarna wordt de bovenste kaart van deze stapel open gelegd en hierop staan twee apparaten. Deze worden op het controlebord met elkaar gekoppeld met de eletriciteitskabel. Deze, en de ongedeelde agendakaarten, worden opzij gelegd voor deze ronde.

De standbeeldfiches worden naast het speelgebied geplaatst en zo geordend dat er een fundering, onderstel, torso en hoofd is. De grote energietokens en de levelmarkeerders worden naast het speelgebied geplaatst. Een startspeler wordt gekozen.

Spelverloop

Power Vacuum is in de kern een slagenspel. De eerste speler komt een kaart uit wiens kleur moet gevolgd worden, indien mogelijk. Als een speler niet kan volgen, dan mag die een kaart spelen van een andere kleur. Rood is altijd troef, als je niet kan volgen, dan kan je de slag steeds kopen met een rode kaart.
Als er geen rode kaart gespeeld wordt, dan gaat de slag naar de speler die de hoogste waarde heeft gespeeld in de kleur die uitgekomen is.
Wanneer er één of meerdere rode kaarten gespeeld zijn, dan gaat de slag naar de speler die de hoogste waarde heeft gespeeld in de rode kleur. Toch is er hierop nog een uitzondering.

De achterzijden van de kaarten zijn steeds zichtbaar voor andere spelers en tonen de kleur, behalve bij bruine kaarten, dit zijn als het ware spionnen. Langs de achterzijde tonen deze een bepaalde kleur, maar langs de voorzijde zijn ze bruin. Deze kaarten breken de regel dat je steeds moet volgen, je mag deze kaarten dus steeds spelen wanneer je wil. De bruine kaarten zijn ook de troef van troef. Dit betekent dat zij als het ware een slag, die een speler die een rode kaart heeft gespeeld, zou behalen, dat die nu gaat naar de speler die een bruine kaart heeft gespeeld. Als er echter geen rode kaart is gespeeld, dan gedraagt deze kaart zich als een gewone kleurkaart.

De speler die de slag wint mag kiezen tussen het nemen van een overwinningspunt, of mag één van de kaarten uit de gewonnen slag kiezen om op hand te nemen tijdens de volgende ronde.

De speler die de laagste waarde heeft gespeeld - onafhankelijk van de kleur - die moet het controlebord manipuleren. Dit gebeurt in twee stappen:

• Eerst moet die één energiefiche van één van de verbonden apparaten met de elektriciteitskabel van het ene apparaat bij het andere leggen. Als er één van de apparaten geen energiefiche heeft, dan moet er eentje gaan van het andere apparaat naar datgene zonder.
  Als beide apparaten geen energiefiche hebben, dan gebeurt er niets.
  Als de kabel verbonden is met het stopcontact, dan mag de speler één token nemen van de voorraad en bij dat apparaat leggen, of één token nemen en dat plaatsen in de energievoorraad.
• Daarna verplaatst de speler één uiteinde van de elektriciteitskabel en plugt die in bij een ander apparaat - of het stopcontact.

Als er meerdere spelers dezelfde laagste waarde hebben gespeeld, dan komen beide spelers aan bod, in tegenwijzerzin. Dus de speler die de laatste laagste kaart heeft gespeeld komt eerst aan bod.

De agendakaarten bestaan uit twee delen, en men mag deze ten allen tijde openbaar leggen. Als je nog acht kaarten op handen hebt - dus het begin van de ronde - dan plaats je je markeerder op plaats '8'. Heb je nog zeven kaarten op handen, dan plaats je deze op '7' enzovoort. Als je minder dan vijf kaarten hebt, dan laat je deze liggen op '14/0'. Deze kaart moet je zo oriënteren dat er een apparaat bovenaan, en er zich één onderaan bevindt. Concreet betekent dit dat je denkt dat het apparaat dat zich bovenaan bevindt, meer energietokens zal hebben, en het apparaat dat zich onderaan bevindt de minste, op het einde van de ronde.

Nadat alle kaarten zijn gespeeld wordt er gekeken op het controlebord welk apparaat de meeste energietokens heeft. Hierbij komt dan een fiche met een duim omhoog te liggen. Dit kunnen ook meerdere apparaten zijn. Hetzelfde wordt gecontroleerd bij de apparaten die het minste hebben, daarbij wordt een duim omlaag geplaatst. Dit kunnen ook meerdere apparaten zijn.

De energiefiches die bij het apparaat liggen, overeenkomstig met de apparaatkaart, gaan naar de overeenkomstige speler. Dus bijvoorbeeld de tokens die bij het rode apparaat liggen gaan naar de speler met de rode apparaatkaart.

Als er nog spelers zijn die hun agendakaarten gedekt hebben draaien deze nu om. Alle spelers kunnen nu eventuele bonussen winnen. De spelers die hun markeerder hebben geplaatst bij de waarden 5 of meer, krijgen evenveel tokens als correcte gokken. Elke agendakaart staat voor twee gokken, één voor de laagste aantal energietokens en één voor het hoogste aantal. Dit betekent dat een speler maximaal twee keer de bonus kan verdienen.
Spelers die hun markeerder op '14/0' hebben liggen controleren hun kaart en krijgen 14 punten als ze beide juist hebben, en in het andere geval nul punten.

Voor elke tien punten ontvangen de spelers een onderdeel van een standbeeld. Spelers mogen zelf kiezen welke fundering, onderstel en dergelijke ze kiezen. Resterende punten worden overgedragen naar de volgende ronde.

Als een speler meer dan 40 punten heeft, of een volledig standbeeld, dan wint die het spel. Als dat meerdere spelers zijn, dan wint de speler met de meeste resterende punten. Als dat ook gelijk zou zijn, dan wint de speler met het mooiste standbeeld - of wordt de overwinning gedeeld.

Als het spel nog niet eindigt, dan start er een nieuwe ronde, waarbij sommige stappen moeten doorlopen worden.

• Er wordt één energietoken geplaatst naastt het controlebord naast elk apparaat met een duim omhoog.
  Er worden er drie geplaatst naast de apparaten met een duim omlaag.
  Elk ander krijgt er twee.
  Als alle apparaten er evenveel hadden in de vorige ronde, dan krijgt elk apparaat er twee.
• Alle duimfiches gaan terug naast het speelgebied.
• Kaarten die gewonnen zijn van de vorige ronden komen op handen.
• De andere gespeelde kaarten worden samen met de kaarten die de vorige ronde niet mee deden geschud. De kaarten worden zo gedeeld dat elke speler acht kaarten op handen heeft - hou hierbij rekening met kaarten die eventueel overgedragen zijn van de vorige ronde.
• Alle agendakaarten worden geschud, elke speler ontvangt er één. De bovenste wordt open gelegd en de elektriciteitskabel verbindt de twee afgebeelde apparaten.
• De agendamarkeerder komt op '14/0' te liggen.
• De startspeler is de volgende speler in wijzerzin, tegenover de speler die de vorige ronde begonnen is.

Materialen

Power Vacuum heeft een uniek rond speelbord dat magnetisch is. Daarnaast krijg je een touw met aan beide uiteinden magneten, die een elektriciteitskabel voorstellen.

Er zijn twee soorten kaarten: agendakaarten en regimekaarten. Beide zijn van goede kwaliteit en voorzien van erg toffe, originele illustraties.

De energietokens hebben de vorm van bliksemschichten en zijn gemaakt van hout. Ook de agendamarkeerder is een houten blokje. De duimfiches, standbeeldfiches en energiefiches met waarde vijf zijn vervaardigd uit stevig karton. De iconen op deze fiches zijn duidelijk leesbaar en de standbeeldfiches zijn ludiek vormgegeven, helemaal passend binnen de sfeer van het spel.

Conclusie / Onze Mening

Power Vacuum weet zich echt te onderscheiden binnen het genre van de slagenspellen. In de basis blijft het een toegankelijk en vlot spelend slagenspel, maar de verschillende wendingen zorgen ervoor dat het origineler aanvoelt dan de klassieke varianten.

Vooral de elektriciteitskabel is een erg leuke vondst. Het manipuleren van de energietokens via de magnetische kabel geeft het spel een extra tactische laag en zorgt ervoor dat je niet alleen bezig bent met het winnen van slagen, maar ook met het beïnvloeden van het speelbord. Daarnaast werkt ook het inzetten met de agendakaarten verrassend goed. Het inschatten welke apparaten uiteindelijk het meeste of net het minste energie zullen hebben, zorgt voor leuke en interessante keuzes tijdens het spel.

Ook het thema is origineel uitgewerkt. De combinatie van apparaten, energiebeheer en propaganda-achtige standbeelden voelt uniek aan en wordt versterkt door de erg leuke illustraties en vormgeving. De materialen dragen daar zeker aan bij: het magnetische speelbord, de houten bliksemtokens en de ludiek vormgegeven fiches maken van het geheel een opvallende productie.

Voor ons is dit een slagenspel dat er echt wat uitschiet binnen het genre. Het speelt vlot, biedt voldoende interactie en combineert klassieke slagenspelmechanieken met frisse ideeën die daadwerkelijk iets toevoegen. Dit is zonder twijfel een titel die we graag nog vaker op tafel zullen leggen.

Overzicht

Wij danken Keen Bean Studio voor het ontvangen van een reviewexemplaar.
Onze mening is subjectief en op geen enkele wijze beïnvloed.